19 en 20 mei

Een neef van Anita vertelde ons, nadat hij had gehoord dat wij naar Ierland zouden gaan, dat hij met enige regelmaat ging zeevissen vanuit een klein stadje in de buurt van Clifden. Dan ligt het voor de hand dat wij vanuit Clifden een kijkje gaan nemen in dat plaatsje. Zo gezegd, zo gedaan. Wij op weg naar Cleggan. En wederom een prachtige route langs de kust. En Cleggan is een havenstadje waar een deel van de haven afhankelijk is van eb en vloed en wij waren er bij eb dus weinig water in de haven.

Aan de buitenkant van de haven waar de waterhoogte wel voldoende blijft ligt de voetgangers veerboot naar Inisbofin, een autoloos eilandje met ongeveer 200 inwoners en gewild bij wandelaars en vissers. 

Veerboot naar Inisbofin

Wij gingen niet naar Inisbofin, in het Iers Inis Bó Finne, wat "eiland van de witte koe" betekent, maar wij gingen, na nog een bezoekje te hebben gebracht aan het monument ter nagedachtenis van alle vissers uit de omgeving omgekomen op zee en in het bijzonder alle vissers van Cleggan en Inisbofin omgekomen tijdens een woeste storm op de kust van Cleggan 28 oktober 1927 over de Sky Road naar het bezoekerscentrum van het natuurgebied Connemara.

Monument Cleggan

En de Sky Road heeft ook weerprachtige uitzichten waar je nooit genoeg van krijgt.

Op de Sky Road

Het bezoekerscentrum van Connemara is op zich niet zo bijzonder, je kan er scones eten en koffiedrinken en genieten van de ontelbare vinken die er hun voedsel vergaren.

Hongerige jonge vink gevoerd.

Weer terug naar Clifden voor een laatste fish and chips aan de westkust, morgen een lange rit weer terug naar de oostkant van het eiland. Maar een rit met een verrassing.

20 mei

Na een goede nachtrust en een prima ontbijt weer in de auto voor een rit waarbij we, in tegenstelling tot de vorige ritten, weinig zee zullen zien maar wel een bezoek brengen aan één van de bekendste historische lokaties van Ierland, Clonmacnoice. Een lokatie vol geschiedenis en fysieke overblijfselen daarvan. Voor meer informatie verwijs ik naar internet. Hier alleen een paar foto's. 

Indrukwekkend. En nu verder naar de laatste B&B in Ierland, Greenacres in Rathcool, bijna in Dublin.

Weer zo'n prachtig landhuis met een superaardige maar vergeetachtige landlady. Op dat laatste kom ik nog terug, eerst maar weer eens wat eten, nu in Rathcool bij An Poitin Still. Verrassend grote lokatie met pub, carvery en een gewoon restaurant. 

In de pub was het vanwege een rugbyfinale op TV behoorlijk vol en lawaaiig, in de carvery iets rustiger maar nog steeds lawaaiig en in het restaurant gewoon rustig, daar hebben we weer goed gegeten. Morgen Dublin.

Volgens mij is het nu mogelijk om te reageren.